Amortyzacja

 Z pojęciem środków trwałych łączy się pojęcie amortyzacji i umorzenia czyli odzwierciedlanie zużycia środka trwałego. Amortyzacja to koszt ponoszony co miesiąc przez przedsiębiorstwo. Przez umorzenie należy rozumieć całkowitą wartość dotychczasowej zamortyzowanej partii składnika majątku. Z upływem czasu umorzenie pozawala na zmniejszenie wartości środka trwałego, jednocześnie doprowadzając ją do nowej wartości netto. Amortyzację oraz umorzenie należy wykonywać systematycznie z uwzględnieniem planowanego rozłożenia wartości na wyznaczony okres czasu. Naliczanie amortyzacji następuje nie szybciej niż po oficjalnym przyjęciu składnika majątku do użytkowania. Zapisy amortyzacyjne mogą być rozliczane najpóźniej w następnym miesiącu po ewidencjonowaniu środka trwałego bądź innego składnika.

   Sam zakup środka trwałego nie wpływa na końcowy wynik finansowy. Wynika to z faktu, iż w momencie nabycia składnika majątku przedsiębiorstwo nie wykazuje nakładu w postaci kosztu. Z drugiej strony trzeba pamiętać, że przychody generowane przez użycie środka trwałego będą wpływać na nasze przychody w przyszłości. Głównym celem amortyzacji jest korespondencja przyschłych przychodów z czasowo rozłożonymi kosztami wynikającymi z zakupu środka trwałego.

 Bardzo ważną kwestią przy ustalaniu stawki i okresu amortyzacyjnej jest znajomość okresu ekonomicznej użyteczności środka trwałego, czyli czasu przez jaki dany środek trwały będzie używany i jednocześnie będzie przynosił korzyści ekonomiczne. Do określenia ekonomicznej użyteczności należy określić:

  • liczbę zmian na jakich będzie pracował środek trwały,
  • postęp techniczno-ekonomiczny,
  • liczbę godzin pracy lub liczbę wytworzonych produktów,
  • wszelkie ograniczenia czasu pracy środka trwałego,
  • przewidywaną cenę sprzedaży netto powstałą podczas likwidacji.

  Zakończenie amortyzacji następuje nie później niż z chwilą zrównania wartości odpisów amortyzacyjnych (umorzeniowych) z wartością początkową lub przeznaczenia go do likwidacji, sprzedaży lub stwierdzenia jego niedoboru, z ewentualnym uwzględnieniem przewidywanej przy likwidacji ceny sprzedaży netto pozostałości środka trwałego.

   Z punktu widzenia prawa podatkowego amortyzacja jest kosztem. Podejście to różni się znacznie od ujęcia księgowego w którym stawka amortyzacja jest odzwierciedleniem ekonomicznego okresu użytkowania środka trwałego. Z punktu widzenia Ustawy o podatkach dochodowych od osób prawnych istnieją jasno określone stawki amortyzacji, które są traktowane jako koszt. Urząd Skarbowy w taki sposób traktuje więc stawki amortyzacyjne. Konsekwencją istnienia dwóch regulacji są różne wysokości kosztów amortyzacji. Wartość kosztów amortyzacji w księgach rachunkowych czy sprawozdawczych finansowych jest różna od tej podawanej w deklaracji podatkowej. Rozbieżności między ujęciem księgowym a podatkowym są uwzględnione w sprawozdań finansowych w pozycji „odroczonego podatku”.

  Rozliczenia kosztów na potrzeby wewnętrzne, dostarczania informacji dla wielu grup odbiorców czy dostosowania odpisów amortyzacyjnych do prawa podatkowego i bilansowego, prowadzenie szczegółowej amortyzacji może być kłopotliwe. Na przeciw nowym wyzwaniom wychodzą specjalne programy do rozliczania amortyzacji, które pozwalają na rozliczenie wielu typów amortyzacji takich jak amortyzacja bilansowa, na potrzeby podatkowe, uwzględniające wymogi Międzynarodowych Standardów Rachunkowości czy wpływająca na rozliczenia projektów unijnych.

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s